Eten op z’n Italiaans. Daar kan men boeken over vol schrijven. Mijn ouders namen mij als kind al mee naar Italië, waar we ieder jaar weer een andere plek of streek bezochten tijdens de zomervakantie. Dus de Italiaanse manieren zijn mij nu wel opgevallen. En geloof het of niet, ik kan nu als een echte Italiaan eten. Voor nu heb ik een aantal typische Italiaanse rituelen rondom eten beschreven en als je net als ik een echte Italië-fan bent, dan zal je dit ongetwijfeld ook herkennen.

Pasta

Pasta. Eén woord. Pasta is in vele maten, soorten en vormen te vinden in de vijf meter lange schappen in alle supermarkten en op alle menukaarten. In Italië is pasta lunch of een voorgerecht, maar zeker geen hoofdgerecht. Zelf gemaakt, zelf gekookt en met een saus die heel lang heeft opgestaan. Saus uit een potje is dan ook een echte no-go. Italiaanse obers kijken je dan ook met een scheef hoofd aan wanneer je alléén een pasta besteld als hoofdgerecht.

Ik moet toegeven dat ik nog nooit lekkerdere pasta’s heb gegeten dan in Italië en dan voornamelijk in de Toscane. Spaghetti alla Carbonara is een van mijn favorieten en voor dit gerecht ben ik het dan ook eens met de Italianen. Want in Carbonara hoort absoluut geen room!! Italiaanse koks, maar ook alle mamma’s en nonna’s (oma’s) vinden dit echt een schande voor de Italiaanse keuken, ik eigenlijk ook! Gelukkig is mijn moeder een paar jaar terug op kookvakantie geweest naar Sicilië en kent ze nu een aantal overheerlijke, echte Italiaanse gerechten. Zo lekker en verslavend!! Mama, misschien een idee om nog eens te gaan?

Bakstenen brood

In Italië hoort bij iedere maaltijd brood. Het enige jammere daaraan is dat het Italiaanse brood zo hard is, dat je er iemand een blauw oog mee kan slaan. Met een beetje geluk vind je naast het broodmandje ook een glas vol soepstengels, helaas net zo droog. Italianen eten Italiaans en weinig anders. Italianen zijn namelijk niet zo van die over-de-grenseters. Eetgewoontes uit andere landen worden dan ook niet gemakkelijk overgenomen, terwijl zij best wat mogen leren van ons lekkere brood. (Of die van de Fransen)

Tafelmanieren

Ontbijt in Italië vind ik persoonlijk echt geweldig, want Italianen eten vaak een zoet ontbijtje. Dat betekent dat ik mij nergens meer voor hoef te schamen als ik mijn boterhammen vol metsel met drie lagen Nutella. Italianen eten met z’n allen aan een grote tafel. Er wordt gepraat, de dag doorgenomen, gegeten en veel plezier gemaakt. Eten is heel belangrijk voor alle Italianen, het is een serieuze aangelegenheid.

Tijdens het tafelen ontbreekt vaak het mes. Als je pasta besteld krijg je namelijk alleen een vork, dus geen mes en ook zeker geen lepel. Dus je pasta met een vork in je lepel draaien gaat hem echt niet worden en om een mes vragen doe je ook niet, want dat is not done. Het geeft Italianen het gevoel dat de pasta nog niet gaar is of niet goed genoeg is. Pas als er ’s avonds vlees wordt gegeten, met dat heerlijke brood, komen de messen op tafel. Als er iets gesneden moet worden krijg je een mes, maar dan is er ook nog verschil in een groente-,vlees- en vismes. En als de bediening naast de tafel je vis fileert, krijg je weer geen mes.

 

Moeilijk? Nee joh, gewoon lekker eten en kijken hoe die Italianen het doen. Geniet ervan!!